زنگ خطر: ارمنستان و جمهوری اسلامی در پی جدا کردن ترکمنها از ترکهای آذربایجان هستند

دشمنان وحدت بین ملیتها همیشه در پی کوچکترین فرصت برای جدایی ملیتها از هم بوده اند و هیچ فرصتی را نیز از دست نداده اند. همیشه علت عدم پیشرفت ملیتها نیز موفقیت توطئه گران و تفرقه اندازان بوده است. در حالی که کشورهای ترک زبان همانند ترکمنستان، آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان و ترکیه دارای منابع بسیار انسانی و نیروی مادی و ذخایر زیرزمینی عظیم هستند به دلایل بسیار ابتدایی همانند جزایر پراکنده ای هستند که هرکدام ساز خود را می زنند و به صورت متفرق حرکت می کنند. در حالی که این نیروی انسانی می تواند پشتوانه عظیمی برای ملت ترک باشد که از شرق آسیا تا قلب اروپا پیش می رود و در جهان بی مانند است.

علت تفرقه و عدم حرکت هماهنگ نیز، در واقع نتیجه نفوذ تفرقه اندازان در بین سیاسیون، روشنفکران و توده های مردم است. این تفرقه اندازان برای ایجاد جدایی بین طیفهای متشکل، به حربه های گوناگونی از جمله مذهب، لهجه، جغرافیا و غیره متوسل می شوند و حتی برخی از روشنفکران را نیز با خود همراه می سازند.

ترکمنها و ترکهای آذربایجان از مهمترین ملتهای ترک زبان در آسیای میانه و قفقاز و هم در داخل مرزهای جغرافیایی ایران هستند. این دو ملت ترک زبان را همچنین می توان حد واسط بین ترکهای مشرق و مغرب زمین دانست و هر دو ملت بی گمان به راحتی می تواند با تمام ترکان جهان از نظر زبانی و لهجه ای ارتباط برقرار کند.

در این میان تعلق ترکمنها به مذهب تسنن، باعث شده تا در طول تاریخ تفرقه اندازان از عامل مذهب برای جدا کردن آذربایجانیان از ترکمنها استفاده کنند و این باعث سوتفاهمات عمده ای شده بود. روشنفکران ترکمن ابتدای انقلاب اسلامی را به یاد دارند که مسئولان رژیم برای سرکوب قیام ملت ترکمن، مذهب را بهانه قرار داده و از عده ای فریب خورده که خود را ترک آذربایجان می نامیدند بهره گرفتند و باعث جدایی بیشتر بین این دو ملت شدند. در حالی که منشأ وجودی هردو ملت یکی است و این دو ملت دو شاخه از یک تنه و یک ریشه هستند و خواهند بود.

بعد از بیداری ملی مردم آذربایجان، بسیاری دریافتند که اختلاف مذهبی تنها برای جدا کردن راه این دو ملت بوده است در حالی که سرشت و سرنوشت این دو ملت چه در چارچوب کشورهای ترکمنستان و آذربایجان و چه در مرزهای جغرافیایی موسوم به ایران یکی است.

همان گونه که ترکهای آذربایجان به دسیسه های دشمنان نژاد و زبان و ملیت شان پی بردند و اعتقاد داشتند که درد یک ترک آذربایجان درد یک ترکمن هم هست؛ ملت ترکمن هم بعد از در اولویت قرار گرفتن ملیت برای ترکهای آذربایجان دیگر تفاوتی بین آنها و خود نمی بیند.

به همین علت در جریان خیزش عظیم مردمی در تبریز، سازمانهای مختلف ترکمن بیشترین حمایت را از این قیام به عمل آوردند. از سالیان گذشته تا کنون، هرگاه یک فعال ترک آذربایجانی دستگیر می شد، ترکمنها در سریعترین زمان حمایت خود را از وی به عمل آورده اند و هرگونه ستم به ملت ترک آذربایجان را قاطعانه محکوم کرده اند.

و دقیقا به همین علت است که در گنبد کاووس که مرکز ترکمن صحرا می باشد در هر مراسمی که از سوی روشنفکران ترکمن برگزار می شود در کنار بخشی ها و گروههای موسیقی ترکمن، عاشیق ها و گروههای فولکلور ترک آذربایجان نیز حضور دارند. این موضوع طی سالهای اخیر خار چشم دشمنان این دو ملت بوده است.

موضوع وحدت بین دو ملت ترک زبان در مرزهای جغرافیایی موسوم به ایران باعث هراس و وحشت عظیمی در حاکمیت و در بین تفرقه اندازان شده است. این ترس باعث تدوین استراتژیها و برنامه های دقیقی از سوی دشمنان ملت ترک شده است.

جمهوری اسلامی، دولت ارمنستان و ارمنیهای ایران اکنون نقشه بسیار خطرناکی در سر می پرورانند و آنهم بازی با برگه ترکمنها علیه ترکهای آذربایجان است. اخیرا یک هیأت بزرگ از عوامل اطلاعاتی ارمنستان، استادان دانشگاه و روزنامه نگاران ارمنستان، با حمایت تعدادی از مسئولان سابق و کنونی حکومت جمهوری اسلامی از تمامی نقاط ترکمن صحرا بازدید نموده اند و در آنجا نوید ایجاد دپارتمان ترکمن شناسی در دانشگاه «آریا» ی ارمنستان را داده اند و در حال تدارک برپایی کنفرانس بین المللی ترکمن شناسی در سال 2009 میلادی هستند.

لابی های ارمنی که دشمنی آنها با ترک ها بر کسی پوشیده نیست از دانشجویان ایرانی بخصوص برخی از عناصر حکومتی جمهوری اسلامی که به عنوان دانشجو در دانشگاه آریا پذیرفته شده اند استفاده کرده و در حال نفوذ در ترکمن صحرا هستند.

این لابی به بهانه تحقیق دانشجویان با موضوع ترکمن ها، وارد ترکمن صحرا شده و با پشتیبانی رسمی جمهوری اسلامی و عناصر آن در منطقه ترکمن صحرا در حال اجرای سیاستهای خود برای جدایی بین دو ملت ترکمن و ترک آذربایجان هستند.

اشغال قره باغ که جزء لاینفک سرزمین ترکان آذربایجان است از سوی ارمنیها؛ نه تنها از سوی ملت ترک آذربایجان محکوم است بلکه ترکمنها نیز به عنوان همزبانان و همنژادان ترکهای آذربایجان این اشغال را به شدت محکوم می کنند. حال دستگاه دیپلماسی ارمنستان در کنار لابی ایرانی ارمنی ها و حکومت جمهوری اسلامی دست در دست هم داده است تا با سیاست فریب و نفوذ جلوی حمایت معنوی ترکمن ها را از ترک های آذربایجان بگیرند.

هدف اول آنها جدایی و تفرقه انداختن بین ترکمنهای ترکمن صحرا با ترکهای آذربایجان جنوبی است و هدف بعدی و درازمدت شان نیز اختلاف بین دول جمهوری های ترکمنستان و آذربایجان و در کل ملت ترکمن با ملت ترک آذربایجان می باشد.

در کنار این موضوع، برخی افراد مشکوک به ظاهر آذربایجانی که قطعا از عوامل رژیم هستند، با پیش کشیدن موضوع شیعه و سنی سعی در دور کردن برادران آذربایجانی ما از ترکمنها هستند اما روشنفکران ترکمن و آذربایجانی با هوشیاری کامل توطئه های آنان را تشخیص می دهند و هرگز اجازه نخواهند داد که عوامل نفوذی مانع اتحاد این دو ملت برادر شود.

سازمان آزادیبخش ترکمن صحرا در مقابل فعالیتهای مشکوک لابی ارمنی تحت حمایت جمهوری اسلامی از عموم روشنفکران ترکمن می خواهد هوشیاری خود را حفظ کنند و از فعالان ترک آذربایجان نیز می خواهد تا نسبت به اهمیت وحدت بین دو ملت ترک زبان ترکمن و ترک آذربایجان حساس باشند.

در این میان روشنفکران ترکمن صحرا بایستی بیش از پیش آگاهانه عمل کنند و نباید بگذارند که عواملی که با اهداف شوم وارد منطقه شده اند از احساسات پاک و مهمان نوازی آنان سوء استفاده و استفاده تبلیغاتی از آن بکنند. ترکمن ها بایستی با شیوه بایکوت هیئتهای ارمنی گروهای نشان بدهند که وقتی که برادران آذربایجانی ما به دست ارمنی ها در قره باغ قتل عام می شوند، گشایش یک دپارتمان ترکمنولوژی و کنفرانس ترکمن شناسی در دانشگاه ارمنستان - که با اهداف سیاسی انجام می شود- هیچ ارزشی برای ترکمنها نخواهد داشت.

پایان سخن این که ترکهای آذربایجان و ترکمن صحرا بایستی با حساسیت کامل دست در دست هم و در کنار هم وحدت را حفظ کنند تا نقشه های شوم دو ضلعی رژیم جمهوری اسلامی – ارمنستان علیه ترکمنها و ترکهای آذربایجان نقش بر آب شود.

 

سازمان آزادیبخش ترکمن صحرا – تورکمن صحرا آزادلیق قوراماسی

TURKMENSAHRA AZADLYK GURAMASY

TURKMENSAHRA LIBERATION ORGANIZATION